به گزارش رویداد، در زمان امام حسین (ع) انحراف از اصول و موازین اسلام، که از "سقیفه" شروع شده و در زمان عثمان گسترش یافته بود، به اوج خود رسیده بود. در آن زمان معاویه که سالها از سوى خلیفه دوم و سوم به عنوان استاندار در منطقه شام حکومت کرده و موقعیت خود را کاملاً تثبیت کرده بود، به نام خلیفه مسلمین سرنوشت و مقدرات کشور اسلامى را در دست گرفته حزب ضد اسلامى اموى را بر امت اسلام مسلط ساخته بود و به کمک عمال ستمگر و یغماگر خود مانند: زیاد بن ابیه، عمرو بن عاص، سمرْة بن جندب و... حکومت سلطنتى استبدادى تشکیل داده، چهره اسلام را وارونه ساخته بود .
ارزش اباالفضل العباس به
جهاد و فداکارى و اخلاص و
معرفت او به امام زمانش
است؛ به صبر و استقامت
اوست؛ به آب نخوردن اوست
در عین تشنگى و بر لب آب،
بدون اینکه شرعاً و
عرفاً هیچ مانعى وجود
داشته باشد...ارزش
اباالفضل، ارزش
حبیببنمظاهر، ارزش جُون
در اینهاست، نه در قد
رشیدش یا بازوى
پیچیدهاش.
برخی از اهل سنت میگویند: «ولایت» به معنای دوستی است و اگر منظور حضرت خلافت بود، از واژه خلیفه استفاده مینمود. اگر معنا سرپرست باشد، «علی ولیّ الله» یعنی علی سرپرست خداست.